درمورد وبلاگ‌نويساني (سایت‌هایی که سپاه مدعی انهدام آن‌ها است) كه گرفتار شدند مي خواهم برای‌تان بگویم كه چه‌گونه و به چه طريقي گرفتار شدند و اگر دوست داشتيد اين متن را در هر جاي كه بشود مطرح كنيد. در مورد وبلاگ‌نويسان از آن‌جايي كه وبلاگ را نمي شود مثل سايت كنترل كرد و به هويت صاحب وبلاگ پي برد، اين‌ها ديدند كه نمي‌شود وبلاگ‌ها را كنترل كرد، آمدند آن‌ها را فيلتر كردند و باز هم از آن‌جاي كه بچه‌هاي ايراني از هوش بالاي برخوردار هستند از آنتي پروكسي استفاده كردند و به نوشتن در وبلاگ‌ها ادامه دادند. وقتی ديدند كه چاره‌یي ندارند؛ ازسال 83 شروع به گرفتن وبلاگ‌نويسان كردند كه به رهبري قاضي مرتضوي بود و زير نظر اطلاعات كشوري و اطلاعات قوه قضاييه كه يك پاي‌گاه ويژه‌یی در دادسراي 21 تهران تشكيل دادند. آن‌ها به وسيله‌ی خانومي كه خودش را با اسامي مختلف به نام‌هاي (محبوبه– پريسا- آنيتا و مهتاب...) معرفي كرده بود، كه اسم اصلي‌اش بعد از تحقيقاتي كه كردم «مريم شيرين سخن» بود، اقدام به شناسایی وبلاگ‌نویسان کردند. اين خانوم هم از نظر اخلاقي به شدت مشكل داشت. خودش مي‌گفت كه من سايت دارم و بيايد با هم سايت درست كنيم آدرس سايت‌اش هم www.zoghal.com بود كه مطالبي در مورد سايست و ضد دين و سكسي مي نوشت. فكر كنم اين سايت هم توسط همان گروه درست شده بود . اين خانوم با وبلاگ‌نويسان قرار مي‌گذاشت يا شماره موبايل‌اش را به وب‌لاگ‌نويسان مي‌داد و طرح دوستی مي‌ريخت. بعد از يك هفته شبانه نیروی امنیتی به خانه وبلاگ‌نویس مورد نظر يورش ميبردند و كليه‌ی وسايل شخصي طرف و خودش را با چشم‌بند به زندان اوين بند 352 یا 2الف منتقل مي‌كردند و حتا من هم كه در {...}(1) بودم به همين روش گرفتار شدم.